Eenzaamheid

21 mei 2016 · Verdriet

Nee mevrouw, voor mij geen mooie fijne dag Ik voel mij eenzaam Mijn vrouw zei mij na 30 jaar voorgoed gedag... Ik weet niet waar ze is, Ik weet ook niet waarom Wel weet ik Dat ik haar zo ontzettend mis... Ik wenste hem sterkte en het beste Wat kon ik anders zeggen of doen? Ik voelde zijn verdriet Misschien had ik zijn pijn kunnen verzachten Maar hoe, dat wist ik even niet Ik zag hem verder sjokken Met z'n hondje aan een lang touw Zijn schouders hangend naar beneden Zijn ogen dof en zijn hart vol rouw... Ik vervolgde mijn weg Overgoten door een stralende zon En besefte mij dankbaar Dat IK de dag wel positief beleven kon! Ada 21.5.2016

← Terug naar alle gedichten