Hoop

Het licht is reeds verdreven, donkere wolken hun entree gemaakt Kijk naar mensen in hun auto's, hopend hun zelfvertrouwen blaakt In gedachten rijd ik huiswaarts, bewust van de omgeving om me heen Zie vele lotgenoten, kijkend naar waar de zon recent nog scheen Ineens trekt iets de aandacht, in alle eenvoud zoals zij daar staat Zekerheid vanuit haarzelf, lijkt of niets haar bijna raakt Schitterend staat zij te stralen, gebruikmakend van eigen kracht Het is vergane glorie, nog niets verloren van al haar pracht Al haar potentie wordt niet benut meer, eenzaam moet zij het doen Ze heeft nog haar herinneringen, mooie momenten die zijn van toen Daar kan ze stil van genieten, heeft haar gemaakt tot wat ze is Ze heeft nog steeds de hoop, nieuwe momenten vervangen gemis In gedachten rijd ik langs haar, nog even en uit het gezicht verdwenen Kan niets dan bewondering koesteren, zo plots uit het donker verschenen Vol blijdschap ben ik weer bijna thuis, eigenschappen maken het geheel Je bent vol zelfvertrouwen, in volle glorie...een schitterend kasteel Jeroen