Vechten tegen de dood

Geen berg te hoog voor het moedig zijn Geen dal te laag voor de pijn Vechten dat was wat je deed Wat deed die ziekte wreed Alles zat tegen Maar toch gaf je het leven een zegen Altijd blijven lachen was waar je aan dacht Maar van binnen huilde je dan zacht Het vechten hoeft niet meer Daar leggen we ons bij neer Geschreven door een 12 jarig meisje die 03-07-06 haar moeder kwijt is geraakt aan kanker.. Zij bleef vechten en deed er alles voor er nog voor mij te blijven. Met lieve en sterkte wensende groet een supper verdrietig 12 jarig meisje...