Verboden liefde

16 maart 2016 · Liefde

Aan de andere kant van de wereld, zo ver hier vandaan, heb je opnieuw met haar je leven opgebouwd Toch kijken we 's nachts altijd even naar dezelfde maan Het is daar waar ik je tref, jij waarvan ik nog zoveel houd Door de telefoon toch weer even heel dicht bij elkaar Ik koester en wentel me in jouw woorden Ogen dicht, even lijkt alles niet echt waar Ik verlang zo naar je, ik zou er bijna voor moorden Prachtige herinneringen, we hebben ze over en weer De verbindende herinneringen zijn zo waardevol Ik wil met je vrijen voor een allerlaatste keer Dromend kruip ik weg, heel diep onder de wol ... Anoniem

← Terug naar alle gedichten