Verdriet

15 maart 2016 · Verdriet

Verdriet zit niet in de genen maar treft degenen die het overkomt Bij het ochtendgloren banen opgedroogde tranen zich een weg naar binnen als de helse nacht verstomt Verdriet schuurt over diepe wonden en trekt een vernietigend spoor Alleen nog tijd biedt een helende werking en maakt dragelijk wat men verloor Fleur (voor X)

← Terug naar alle gedichten